Home > Editor Talk > เมืองญวนที่ได้เยือน ตอนสาม

เมืองญวนที่ได้เยือน ตอนสาม

Sunday, Sep 7, 2014

การแสดงหุ่นกระบอกน้ำ เป็นศิลปกรรมประจำชาติ เอกลักษณ์ของประเทศเวียตนาม และมีแห่งเดียวในโลก การแสดงมีหลายฉาก หุ่นที่เชิดมีหลากหลายทั้งสัตว์ การเชิดมังกร เหล่านางฟ้าที่ลงเล่นน้ำ ชาวประมงเป็นต้น นักแสดงประกอบด้วย นักเชิดหุ่นกระบอกที่เชิดจากในน้ำ ผสมผสานกับเสียงบรรเลงของเครื่องดนตรีเวียตนาม และการร้องพากย์สดๆ ของนักร้อง ที่อยู่ด้านข้างเวที

เมืองญวณที่ได้เยือน (3)

อมรรัตน์ ภูไพบูลย์

เมื่อเช้าเราได้ล่องเรือชมความงดงามของ ฮาลองเบย์ (อ่าวฮาลอง) ที่ได้รับการประกาศเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ จากองค์กรยูเนสโกในปี 2537 อ่าวฮาลอง มีเกาะหินปูนโผล่พ้นขึ้นมาจากผิวทะเล บนยอดของแต่ละเกาะมีต้นไม้ขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น เกาะที่น่าประทับใจ คือเกาะไก่ชน ที่แสนจะน่ารัก หลายเกาะมีถ้ำขนาดใหญ่อยู่ภายใน ได้เข้าไปชมถ้ำสวรรค์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นถ้ำที่มีความสวยงามที่สุดจากบรรดาถ้ำทั้งหลายในอ่าวฮาลอง กลับมาลงเรือ อาหารกลางวันวันนี้เป็นอาหารทะเล อร่อยถูกปากเป็นอย่างยิ่ง ล่องถึงท่าเรือฮาลอง ขณะนี้เรากำลังพักผ่อนบนรถโค้ชที่จะพาไปกรุงฮานอย ฝนตกอีกแล้ว บรรยากาศสบายๆ อย่างนี้ ได้พักตาสักแป๊บ.......

สวนหย่อม สถานพักผ่อนของชาวญวน

เมื่อเข้าสู่ใจกลางเมืองฮานอย สองข้างทางที่มีแต่ทุ่งนาและการเกษตร เปลี่ยนเป็นทะเลสาบมีสวนหย่อมสวยงาม เพราะที่ดินราคาแพง บ้านคับแคบ ชาวเวียตนามจึงนิยมนัดพบกันนอกบ้าน ที่ม้านั่งในสวนเห็นหนุ่ม สาว กันเป็นคู่ แม้แต่คนสูงวัยต่างก็นั่งบ้าง เดินบ้าง และออกกำลังกายกลางแจ้ง

 จราจร จราจล

ในเมืองเริ่มพบตึกสูง นอกจากนั้นสภาพการจราจรก็เปลี่ยนไปจนน่าตกใจ รถรามากมาย โดยเฉพาะรถจักรยานยนค์ที่วิ่งกันชวักไขว่ เราต้องจอดรถแล้วเดินข้ามไปวัดเนินหยก การข้ามถนนตรงทางม้าลายที่ไม่มีประโยชน์สำหรับการจราจรที่เหมือนการจราจล น่ากลัวมาก !!! อยากถ่ายรูปมาให้ดู แต่ไม่กล้าหยุด เดี๋ยวรถจะขนเอาตัวไปด้วย จะยุ่ง !!! มีรูปมาให้ดูเป็นตัวอย่างเล็กน้อย ไกด์ท้องถิ่นบอกว่าให้เดินข้ามไปเลย ห้ามหยุด ห้ามชะงักไม่ว่าด้วยกรณีใดๆ เพราะต่างคนต่างทำหน้าที่ของตน คนข้ามมีหน้าที่ข้ามก็ต้องเดินข้ามอย่างรวดเร็ว คนขับรถ ขี่มอเตอร์ไซด์ก็ทำหน้าที่ของเขา คือวิ่งไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ไม่จอดแม้ทางม้าลาย!!!! ผู้เขียนเดินจ้ำอย่างรวดเร็วไปข้างหน้าสู่อีกฟากถนนอย่างมุ่งมั่น เฮ้อ!!! รอดแล้วเรา

 

ทะเลสาบคืนดาบ สะพานแสงอาทิตย์ และวัดเนินหยก

เดินข้ามทะเลสาบคืนดาบ บนสะพานแสงอาทิตย์ สู่วัดเนินหยก 

วัดเนินหยก เป็นวัดโบราณ ภายในมีศาลเจ้า และเต่าตัวใหญ่สต๊าฟไว้ในตู้กระจก มีความเชื่อกันว่า เป็น 1 ใน 2 ตัว ที่อาศัยอยู่ในทะเลสาปแห่งนี้ นักท่องเที่ยวต่างถ่ายรูปกันพลึบพลับ นี่ถ้าอยู่เมืองไทยมีหวังได้จุดธูปเทียนขอหวยกันบ้างเป็นแน่ เต่าตัวใหญ่ออกปานนี้

 

จากนั้นเราเดินข้ามถนนสู่ ถนน 36 สายเก่า แหล่ง shopping ขายของที่ระลึกและสินค้าพื้นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเมืองฮานอย ผู้เขียนพยายามเมินไม่มองสิ่งของเหล่านั้น แต่กลับพบด้วยความชอกช้ำใจ ว่า เจ้ากระเป๋าผ้าใบโตปักภาพสาวญวณ ที่ต่อรองราคาได้ใบละ 100 บาท บัดนี้เหลือเพียง 2 ใบร้อย กระเป๋าผ้าใบขนาดหย่อมใส่เครื่องสำอางซิป 3 ชั้น ต่อราคาสุดฤทธิ์ด้วยความภาคภูมิใจจนได้ราคา  4 ใบ 100 บาท ตอนนี้กลายเป็น 5 ใบ 100 บาท ซะแล้ว ของที่ระลึกที่ซื้อในเรือทุกอย่างราคาแพงกว่าที่นี่อย่างน่าโมโห ฮือๆๆ นึกแล้ว โดนสาวหมวยญวณหลอกจนได้ บรรยากาศฮาลองเบย์สวยๆ พาไปจริงๆ เฮ้อ! ขนาดระวังตัวแล้วเชียว!! พรุ่งนี้จะมีร้านราคาถูกให้ซื้อ ก่อนกลับบ้าน ตกลงเดินดูเฉยๆ ไม่ซื้ออะไร รอเวลาอาหารค่ำ แล้วเข้าชม การแสดงหุ่นกระบอกน้ำ

การแสดงหุ่นกระบอกน้ำ (Water Puppet Show)

การแสดงหุ่นกระบอกน้ำ เป็นศิลปกรรมประจำชาติ เอกลักษณ์ของประเทศเวียตนาม และมีแห่งเดียวในโลก

 

สถานที่จัดแสดงหุ่นกระบอกน้ำ

การแสดงมีหลายฉาก หุ่นที่เชิดมีหลากหลายทั้งสัตว์ เช่น เต่า (จะเป็นตัวเดียวกับที่สต๊าฟไว้ในวัดหรือเปล่าก็ไม่รู้) การเชิดมังกร เหล่านางฟ้าที่ลงเล่นน้ำ ชาวประมงเป็นต้น

การแสดง ชุดขาวประมง

เหล่านางฟ้าที่ลงเล่นน้ำ

นักแสดงประกอบด้วย นักเชิดหุ่นกระบอกที่เชิดจากในน้ำ

 

ผสมผสานกับเสียงบรรเลงของเครื่องดนตรีเวียตนาม และการร้องพากย์สดๆ ของนักร้อง ที่อยู่ด้านข้างเวที

แม้จะฟังภาษาไม่รู้เรื่อง แต่ความอลังการของการแสดงชวนให้ติดตาม เป็นที่ประทับใจ เมื่อการแสดงสิ้นสุดลง จึงมีเสียงปรบมือที่ยาวนาน และเสียงเป่าปากอย่างชื่นชมจากผู้ชมต่างชาติ ทั้ง ฝรั่ง ไทย หลายๆ ชาติ หลายภาษา

เราจบการท่องเที่ยวในวันที่สองอย่างมีความสุขที่โรงละครหุ่นกระบอกแห่งนี้ พรุ่งนี้ยังมีสถานที่น่าชมอีกหลายแห่งรออยู่ ทั้งจตุรัสบาสิงห์ สุสานประธานาธิบดีโฮจิมินท์ ทำเนียบประธานาธิบดี เป็นต้น เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

 

 

 

comments powered by Disqus