Home > News > QLD > วันชัย พรหมพล

วันชัย พรหมพล

Monday, Aug 25, 2014

“แต่มีข้อแม้คือ อย่าเอาโน๊ตเพลงมาให้นะเพราะผมอ่านไม่เป็น คือผมเล่นได้เล่นเพลงได้แต่ไม่ได้ถึงกับเป็นปรมาจารย์นะ ความสนใจที่มีเกี่ยวกับดนตรีไทยก็คือเราเคยเรียนเป่าขลุ่ยมาก่อนตอนเด็กๆกับคนแถวบ้าน ก็อย่างที่บอกว่าผมไม่ได้เรียนจบมาทางด้านศิลปะหรือดนตรี แต่สิ่งที่ผมมีคือ “ความรักดนตรีไทย” ก็เลยใช้วิธีครูพักลักจำ ประมาณว่าได้ยินเสียงเพลงไทยที่เราชื่นชอบเราก็จะลองเอามาหัดไปตามเรื่องตามราว สมัยเด็กๆคุณพ่อผมก็ยังงงเลยว่า เออ ลูกเรานี่แปลกสมัยนั้นจะมีวิทยุทรานซิสเตอร์ ซึ่งทุกคนเขาก็จะฟังเพลงลูกทุ่งกัน แต่ผมเปิดฟังแล้วหาแต่เพลงไทยเดิม.............สิ่งที่ผมกลัวมากก็คือ กลัวว่าดนตรีไทยเราจะสูญหายไป

@@@@ ทุกครั้งที่ทางนครบริสเบนจัดงานเกี่ยวกับการแสดงที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมไทยและมีการแสดง ดนตรีไทยและนาฏศิลป์” ชื่อของ อาจารย์ วันชัย พรหมพล” ต้องปรากฎในบัญชีเป็นชื่อแรกๆ ดนตรีไทยไม่ควรจะหายไปจากคนไทยเรานะ เป็นประโยคติดปากของชายผู้หลงไหลในเสียงดนตรีไทยมาตั้งแต่เด็กๆ ทำให้วันนี้ อาจารย์วันชัย กลายมาเป็นอาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ด้านดนตรีไทยแทบจะทุกชนิดให้เด็ก ทั้งๆที่ไม่ได้เรียนจบมาจากสถาบันศิลปะดนตรีที่ไหนทั้งสิ้น อาจารย์วันชัยกล่าวว่า เนื่องจากการที่ต้องย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่นครบริสเบน และในช่วงนั้นก็มาช่วยทางวัดไทยพุทธารามโดยการเป็นพ่อครัวบ้าง โดยเฉพาะในงานสำคัญต่างๆ ทำให้ผมรู้สึกอยากช่วยเหลือและอนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรมไทย ซึ่งก็ประจวบเหมาะพอดีว่า ทางวัดไทยพุทธารามต้องการบุคลากรที่สามารถเล่นดนตรีไทยได้ ซึ่งตัวผมนั้นมีพื้นฐานทางด้านดนตรีไทยเครื่องสายมาก่อน ช่วงไหนว่างๆก็ลองไปจับไปฝึกเล่นดู ประกอบกับช่วงนั้นเราก็มีคนที่สนใจมาร่วมวงดนตรีไทยอยู่แล้ว ก็เลยมีการซ้อมกันแบบเป็นเรื่องเป็นราว เผื่อเอาไว้ว่า อาจจะได้มีโอกาสเล่นดนตรีไทยโชว์คนต่างชาติบ้าง สิ่งที่ดลบัลดาลใจให้มาเล่นระนาด สืบเนื่องจากเมื่อ 3 ปีที่แล้วทางวัดไทยพุทธาราม ได้มีกฐินพระราชทานของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี และทางเจ้าภาพก็ได้นำเครื่องดนตรีไทยมามอบให้กับทางวัดทั้งชุดใหญ่ และช่วงนั้นผมเล่นเป็นแค่ดนตรีจำพวกเครื่องสาย เช่น ซออู้ ซอด้วง แต่เราเห็นว่า เอ มีเอาระนาดมาถวายวัดแต่เราไม่มีบุคลากรเราควรจะทำอย่างไรดี ผมก็เลยเอามานั่งมาฝึกหัดเล่นเองตีเอง ก็ปรากฎว่าตีได้” เขาเล่าอย่างอารมณ์ดี “แต่มีข้อแม้คือ อย่าเอาโน๊ตเพลงมาให้นะเพราะผมอ่านไม่เป็น คือผมเล่นได้เล่นเพลงได้แต่ไม่ได้ถึงกับเป็นปรมาจารย์นะ ความสนใจที่มีเกี่ยวกับดนตรีไทยก็คือเราเคยเรียนเป่าขลุ่ยมาก่อนตอนเด็กๆกับคนแถวบ้าน ก็อย่างที่บอกว่าผมไม่ได้เรียนจบมาทางด้านศิลปะหรือดนตรี แต่สิ่งที่ผมมีคือ ความรักดนตรีไทย” ก็เลยใช้วิธีครูพักลักจำ ประมาณว่าได้ยินเสียงเพลงไทยที่เราชื่นชอบเราก็จะลองเอามาหัดไปตามเรื่องตามราว สมัยเด็กๆคุณพ่อผมก็ยังงงเลยว่า เออ ลูกเรานี่แปลกสมัยนั้นจะมีวิทยุทรานซิสเตอร์ ซึ่งทุกคนเขาก็จะฟังเพลงลูกทุ่งกัน แต่ผมเปิดฟังแล้วหาแต่เพลงไทยเดิม”.............อาจารย์วันชัยยังกล่าวอีกว่า “สิ่งที่ผมกลัวมากก็คือ กลัวว่าดนตรีไทยเราจะสูญหายไป ซึ่งตอนนี้ก็อยากจะให้ช่วยประชาสัมพันธ์พ่อแม่ผู้ปกครองที่มีบุตรหลานอายุตั้งแต่ 7 ปีขึ้นไป ก็สามารถมาสมัครเรียนดนตีไทยกันได้ ที่โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดไทยพุทธาราม บริสเบน เราจะเริ่มสอนก็ตั้งแต่ บ่ายโมงเป็นต้นไป เราไม่คิดค่าใช้จ่ายอะไรทั้งสิ้น ขอให้รักจริงๆอยากให้มาช่วยกันอนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรมและประเพณีไทย ไหนๆพวกเราก็มาอยู่ที่ต่างประเทศกันแล้ว ผมคิดว่า ดนตรีไทยนี่ล่ะเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งที่แสดงถึงความเป็นไทยของเราได้เป็นอย่างดี”

 

comments powered by Disqus